میلاد پیامبراسلام (ص) مبارک باد.

و محمد می آید ...

محمد می آید.

محمد می آید محمد در ماه ((ربیع )) می آید و همراه خود ، ربیع قلوب ، بهار جان ها و طراوت ایمان را به همراه می آورد.

محمد می آید از نسل ابراهیم بت شکن ،از سلاله پاکان، از دامن ((آمنه)) عفیف .از مکه معظمه ، از خانه خدا...

با مشعلی از ((حق))، فرادست که می بینی آتشکده ((آذر گشنسب)) با طلوع حضرتش،به خاموشی می گراید ؛ به نشان فرو مردن فروغ دروغین آتش اهورایی در جلوه جمال الهی و جلال کبریایی و این ((صبح صادق))، رسیدن ((روز)) را نوید می دهد؛ پس از شب دیجور و ظلمت ظلم ؛ پس از قرنها قساوت و سالها سفاهت.

و با این ((میلاد)) ، لرزه و شکاف در کاخ ((کسری)) می افتد به نشانه اینکه از این پس ،((کعبه ))، کوی عشق است و سکوی آزادی و بنایی یادبود عدالت و برابری و توحید ،و سنبل قیام مردم و قوام امت و رمز خضوع ، در برابر فقط((الله).

نه ((جم)) ها؛

و((کی )) ها ؛

و ((کسری))ها ؛

و ((قیصر)) ها ؛

و ((فرعون ها)) ....

محمد می آید . مردی از تبار ابراهیم، آخرین حلقه از سلسله نورانی رسولان که همواره مبشران داد و آزادی و معلمان اخلاق بودند و رابط میان خالق و خلق .

می آید.....

تبر ابراهیم بر دوش،

عصای موسی در دست،

قلب مسیح در سینه ،

عزم نوح در اراده ،

صبر ایوب در دل ،

زبیایی یوسف در رخسار،

حکمت لقمان در زبان ،

حکومت داوود و سلیمان در سایه قرآن .

می آید .......

با ((فرقان ))، با ((آیات)) با ((بینات)) ، با ((نور)) ، با ((ذکر)) با ((کتاب)) ، با ((هدایت ))، با ((قرآن ))

می آید ...

تا دشمنی را به دوستی تبدیل کند. تا دل هارا به هم نزدیک کند .تا پراکندگی ها را به وحدت برساند و نیرو ها و شمشیر ها را ، به جای آنکه به روی هم کشیده شوند ، برای هم کشیده سازد تا به جای((بر هم)) بودن، ((با هم)) باشند.

تا از دیو ، فرشته بسازد.

و از حیوان ، انسان بسازد

و از بیگانه ،دوست

و از رها ، بنده

و از بنده، آزاده ......

محمد می آید...

محمد از بطن تاریخ و عمق زمان، در ((هفدهم ربیع)) می آید . با اخلاقی جذب کننده و برگیرنده و برکشنده و رشد دهنده.

و .....محمد می آید.

تا پنجره گشوده به روی ((شب))و ((شک)) و ((شیطان)) را ببندد .

درهایی را ، فرا روی مردم ، به روی ((روز)) و ((یقین))و ((رحمان)) بگشاید .

می آید..... می آید...

مجله پرسمان شماره 55 با تلخیص

/ 0 نظر / 5 بازدید